بسم الله الرحمن الرحیم
تداوم نبرد.
افزایش خودشناسی
یک زخمیِ پیروز به استعانت از لطف پروردگار
استراحت به سر آمد. توی اتوبوس نشستیم و ره سوی مقصد میبریم.
برای برگشتن به تهران، نیاز به حجم عظیمی توکل و ایمان به خداوند بزرگ داریم که انشالله عطا خواهد شد!
برنامه مطالعاتیم رو سنگین چیدم. برعکس قوانین طبیعت، اینجا هرچی سنگینتر برداری بالاتر میری!
به ظاهر تنها و ضعیفم و به مدد پروردگار متعال قوی خواهم بود. در برابر گزند حوادث نیاز دیدم چند عادت رو تصحیح کنم.
کمحرف بودن( کم حرف بودن عقل رو بیشتر میکنه و تمرکز رو بسیار بالا میبره. از فوائد بیشمار دیگش حرفی نمیزنم!)
کم تنوعتر شدن( گوش دادن به تلاوت قرآن، مطالعه، مطالعه، مطالعه و باز هم مطالعه. چرا که العلم سلطان؛ سپس هیچ چیز بجز اینها مگر در جهت پیشبرد همینها باشه)
عزلت( کسی که از مردم( منظور توده مردم که متاسفانه تو رو از یاد خدا غافل میکنن) فاصله گرفت به خدا نزدیک شد)
بحث نکردن با هم اتاقیها( راجع به مسائل مختلف فلسفی؛ چرا که هیچ فایدهای در آخر نداره و فقط تمرکز و استحکام و نظمت رو زیر سوال میبره)
و دیگر هیچ. دیگر توکل بر خدا در هر امری.
از خدا جوییم توفیق �عمل�! بی عمل گویی که نحل بی عسل!!
در پناه پروردگار بزرگ و توانا باشید
یاعلی(ع)