به نام خدا.
در مسیر درس خوندن، به چلنج جدیی برخورد کردم و اونم پیمایش مسیر صحیحی در جهت مروره. مطلبو میخونم، خوبم میخونم، ولی یادم میره و واسه مرورش میبینم همش یادم شده. کار درست چیه؟ یکی از روشهایی که به ذهنم میرسه روشیه که استادم یادم داد.
مرور مطلب مطالعه شده دو روز، یک هفته، یک ماه، سه ماه، شش ماه بعدش.
مشکلی که دارم اینه که اولا حجم مطلب خیلی بالا میره، دوما اینکه چطور مرور کنم؟ با تست، یا خودشو بخونم؟
گمونم این برمیگرده به روش مطالعم؛ جوری مطالعه کنم دور اول، که راه واسه مرور هموار بشه. مثلا تو دور اول از لب و مغز مطلب خلاصه بنویسم که بعدا همونو بخونم بقیش یادم بیاد.
حس میکنم دارم در این رابطه Overthinking میکنم و بهتره همون دور اول خلاصشو بنویسم و بعد برم خلاصه ها رو بخونم و تستاشو بزنم. راحت تره ولی حس میکنم بهترین نیست. یکی از چیزایی که تا الان تو خلاصه نویسیا به ذهنم رسیده تهیه abstract و چکیده ذهنیه از اون مطلب، که با نوشتن اون تقریبا باقی درس هم یادت بیاد. خوبیش تو مفید مختصر بودنشه و بدیش تو اینه که سخته یه چکیده خوب بخوای بدست بیاری از یه مبحث. ممکنه تو یه قسمت اهمال کنی و مطلب مهمیو miss کنی و ممکنه یه جا بیش از حد بها بدی و مطالب کم اهمیت و اضافه رو تو خلاصت بیاری. ولی بازم گمونم کمکم و با زدن تست های مختلف آدم دستش بیاد چی بهتره چی بدتر. چیزی که مطمئنم اینه که هرچی بیشتر تست بزنم بهتر یادم میمونه. اما اینکه دارم فیلم میبینم و وقتی تستیو بلد نیستم دیگه نمیتونم برم جوابشو از وسط فیلما در بیارم آزارم میده(:
قیدوا العلم بکاتبه. باید نوشت یچیزی و داشت. باید یه نوشته جلو آدم باشه و با فیلم خالی نمیشه کارو دراورد
ایدهی هایلایت رو هم امتحان کردم. بد نبود ولی حس میکنم یخورده تو مرورم Passive هستم و ذهنم اکتیو و پویا نیست حتی وقتی جواب تستو تو حجم مطلب میجورم. و اثرگذاری خلاصه نویسی رو نداره.
ایده دیگری که داشتم این بود که چنبار مطلبی رو بخونم و تو دفعات بعدی مطالعه شروع به خلاصه نویسی کنم. مثلا واسه کلیه، اول یه دور فیلمای گرجیو ببینم و بعد QB بخونم و بعد شروع کنم تست و وقتی جواب میدادم شروع کنم به خلاصه نویسیش. یا وقتی داشتم QB میخوندم خلاصه نویسی کنم. یا میتونم از خلاصه های بازار استفاده کنم و شخصی سازیشون کنم. مث خلاصه های خوشسیرت.
البته من از سبک خلاصه نویسیش خوشم نمیاد و تو خلاصه نویسی Mind Map رو میپسندم و البته سبک زک تو Ninja nerds که با شکل و نقاشی خلاصه نویسی میکنه و من واقعا با این روش ازتباط میگیرم. دیشب یه نفرون کشیدم و روی قسمتای مختلفش مولکولهای مهم و محل جذب مواد مختلفو کشیدم و نکاتشو نوشتم. گمونم کلی از تستای کلیه حداقل هیپوهیپر کالمی و ناترمی و اسید و باز رو بشه باهاش جواب داد و این خلاصه خوبیه!
میتونم فیلماییم ببینم که داخلش خوب خلاصه نویسی میکنه مث Ninja nerds!
عیبش اینه که تو یوتیوبه و بعد فیلترینگ نت خوابگاه صرف نمیکنه با ویپیان رایگان بری حجم بالا استفاده کنی. نیز زبونش انگلیسیه و واسه منی که لیسنینگم لنگ میزنه زمان واسم حکم طلا رو داره نقطه ضعف غیرقابل چشم پوشییه. البته دکترآباد تزجمه ها رو میذاره ولی بخوام بخرم باید همه پولمو پاش بدم):
تا الا بعد این همه طوفان ذهنی روشی که به دلم نشسته همون روش Abstract و چکیده و آبمیوهگیریه که بشینم مفید و مختصر مطلبو بگیرم و خلاصشو بچکونم رو کاغذ حالا با شکل یا با Mind map. و تو دورهای بعدی مطالعه تکمیلش کنم( یا اینکه این کار رو تو دورهای بعدی مطالعه انجام بدم که نرم هی اضافه کمش کنم که البته ممکنه مطلب مهمای دورهای قبلی یادم بره) (یا اینکه طی منابع مختلفی که یه مبحثو باهاش میخونم، از اون منبعی که بیشتر خوشم اومد خلاصه نویسیو شروع کنم) خوبیش اینه که دست و پنجه نرم کردن با مطلب خودش باعث میشه به ذهنت بشینه و بهتر یادش بگیری.
مرور مهمه. روش مرور مهمه. حجم مطلب زیاده و زمان بسیار بسیار محدود.
خدا بزرگه. اینه که مهمه. خدا بزرگ، قادر، دلسوز و رحیمه. و این کلید امیده.