شرح حال

به نام خدا

سلام. احساس کسالت دارم. نه از منظر جسمی. هر زمان که از مرکزیت خودم، دین، ارتباط با خدا و حال معنوی دور میشم، بشدت تنها، غمگین، استرسی، ضعیف و آسیب پذیر و زودرنج میشم. حالا بدیش اینه که گاهی که روال زندگیم ثابته هم این احساس دور بودن از خدا بهم دست میده. احساس میکنم اسن دو ماه دور بودن از خونه باز داره اذیتم میکنه و کمی اعصابم ضعیف شده. حرم لازمم. یکم محیط تهران به روحیه و ذاتم ناسازگاره!

ولی چه کنم که موظفم به ادامه دادن و وظیفه بسیار اهمیت داره.

آه!