شرح حال

به نام خدا

نمیدونم چی باید بنویسم. میخوام بنویسما اما نمیدونم چی بگم و از کجا بگم.

دیشب خالی کردم و درس نخوندم تا امشب.

متوجه شدم آدم باید استراحت داشته باشه و نمیشه کل مسیر رو تخته گاز رفت.

متوجه شدم برنامم سنگینتر از توانمه و باید حجمشو کم کنم. باید زحمتمو بهینه کنم و واسه بازتوانیمم فکری بکنم.

تصمیم دارم ان شاالله هفته بعد یه سر برم قم حرم خانوم حضرت معصومه و مسجد جمکران اگر عمری باشه.

درس خوندن مثل مسابقه دو ماراتن میمونه. باید آهسته پیوسته رفت. باید انرژی ذخیره کرد و باید فکر همه چیو کرد.

هفته خوبی داشته باشید