شرح حال

تو این 10 روز استاژری داخلی بودن تو بیمارستان فیروزآبادی، رسما عاشق این بیمارستان شدم! اتندا عالی، باسواد، مهربون، دلسوز، اینترنا صمیمی، دلسوز، باحوصله، باسواد، بامعرفت، کیسا کیسای شایع و مهم، تعداد بیمارا کافی( البته کاش همیشه تعدادشون کم باشه ولی واسه آموزش شرایط مهیاست). واقعا دلم به حال اونایی که رفتن فیروزگر و رسول میسوزه! آف چیه ما داریم اینجا حال میکنیم! واقعا فیروزآبادی بین بیمارستانای علوم پزشکی مث نگین فیروزس! آدم کار یاد میگیره. خداروشکر میکنم که شرایط رو طوری چید که امروز اینجا باشم. خدایاشکرت
جا داره همینجا یاد کنم از استاد کشتکار و استاد میرفخرایی که سنگ تموم میذارن واسه آموزشمون و دکتر زهرا پناهی که تا الان کلللی چیز ازشون یاد گرفتیم! ایشالا که همیشه تو همه مراحل زندگیشون پیروز باشن...