شرح حال

همیشه دلم با شعر بود. شعر رو دوست دارم. بنظرم شعر گاها بیانگر احساسی هست که حتی نقاشی هم نمیتونه بیانش کنه! اصلا اگر شعر نبود موسیقی‌ای هم نبود! خلاء حضور شعر رو در زندگیم احساس می‌کنم. خیلی حَرفه آدم خلاء یک احساس رو در زندگیش احساس بکنه! فک کنم این یکی از نمودهای جدی نیاز ب اون احساس باشه. بگذریم؛ امروز زدم تو جاده‌ی احساس و انگار قرار هم نیست پایین بیام!!

باید واسه پستای احساسی یه برچسب جدید تعریف کنم. اسمشو میذارم بال احساس.

فعلا خُداحافِظ!