شرح حال

روزگار کیمیاگرست! مس‌ها را طلا می‌کند و گاهی هم برعکس. به گذشته که می‌نگرم، انسانهایی را میبینم که هرگز کسی تصور نمیکرد به شکل امروزشان باشند! آتئیست دیروز و محقق دینی امروز، کودک شاد و سرزنده‌ی دیروز و جوان افسرده‌ی امروز، جانباز دیروز و اختلاسگر امروز، مرده‌ی دیروز و زنده‌ی امروز! عجیب و دور از انتظار هست! به راستی چه کسی می‌توانست این چنین آنها را قانع کند نقطه‌ی مقابل تفکرشان باشند!؟