به نام خدا
عرض ادب و احترام
میخوام از نظر پزشکی یه مسئله رو بررسی کنم. قصدم این نیست روشهای غیر پزشکی رو بی تاثیر جلوه بدم بلکه فقط دیدگاه پزشکی رو مورد بحث قرار میدم.
کاری بوده که قبلا خوب انجام بدی؛ یا قبلا کارای مختلفیو میتونستی انجام بدی اما الان نمیتونی. حسش نیس. دلت میخواد انجام بدی ولی نمیشه. حالش نیس. میری سراغش اصن تمرکز نداری. هی دلت میخواد از سر اون کار پاشی بری سراغ مثلا گوشی. مثلا سیگار. مثلا گیم. مثلا چت. چرا اینطور میشه؟ چون تو دچار کمبود ترشح دوپامین شدی و مجبوری بری سراغ کارهایی که ترشح دوپامین رو در تو القا میکنن. کارهایی که لذت آنی بهت میدن و معمولا کارهای بیفایدهای هستن. چاره چیه؟ اولا دوز کارهای القا کننده ترشح دوپامین رو کم کن و بعد سعی کن مدتی کارهایی رو انجام بدی که بهت لذت واقعی میدن. سفر، مراوده با دوستان، فعالیتهای جسمی مثل کار و ورزش، وقت گذروندن با خونواده، ظرف شستن! جارو زدن خونه! خریدای خونه رو انجام دادن! این کارایی که آخر گفتم کارای خیلی مهمی هستن! در کنار کم کردن کارهای القا کننده آنی دوپامین و انجام کارهایی که لذت واقعی به آدم میدن یا آدم رو به تکاپو میارن، طی مدت کوتاهی وضعیت شما بهتر میشه و اصطلاحا حس انجام کارهایی که قبلا حسش نبود بهتون برمیگرده
لازم به ذکره اگر مثل بنده دچار ADHD( اختلال توجه و بیش فعالی) باشید یا دچار اختلال افسردگی باشید یا اخیرا ترومای روحی خورده باشید که نتونستید هضمش کنید و دارید باهاش به مشکل جدی میخورید، تو ترشح دوپامین مشکل پاتولوژیک دارید و خیلی سخت تره که بخواید با این روش های کانسرواتیو و حمایتی مشکلتون رو حل کنید! باید به روانپزشک مراجعه کنین چون دارو درمانی بهتون کمک خواهد کرد.
ارادتمندم در پناه خدا باشید
یاعلی